151 Kürt siyasetçiye müebbet isteniyor

14 Nisan 2009 tarihinde başlatılan operasyonlar kapsamında tutuklanan Kürt siyasetçilerden 151'i hakkında ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası isteniyor. İddianamede, 14 ayın ardından mahkemeye sunuldu. Dosyada gizlilik kararı bulunuyor.

Etkin Haber Ajansı / 07 Haziran 2010 Pazartesi, 11:35
DİYARBAKIR- Aralarında eski DTP'li belediye başkanları ve DTP yöneticilerinin de bulunduğu yüzlerce kişinin tutuklandığı soruşturma tamamlandı. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hazırlanan 7 bin 578 sayfalık iddianame, bugün Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesi'ne sunuldu.
İddianamede, 103'ü tutuklu olmak üzere 151 kişi hakkında "Devletin birliğini ve bütünlüğünü bozmak", "Terör örgütü üyesi ve yöneticisi olmak", "Terör örgütüne yardım ve yataklık etmek" iddiasıyla 15 yıl ile ağırlaştırılmış müebbet arasında değişen hapis cezaları isteniyor.
İddianamede Kürt siyasetçi Sabri Ok ile kapatılan Demokratik Toplum Partisi'nin (DTP) 28 yöneticisi, Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanı Osman Baydemir'in de aralarında bulunduğu 12 belediye başkanı, 2 İl Genel Meclisi Başkanı ve 2 belediye meclis üyesi, "şüpheli" olarak yer alıyor.
14 aydır tutuklu bulunan 103 Kürt siyasetçi ve temsilciler arasında şu isimler var: Batman Belediye Başkanı Nejdet Atalay, Diyarbakır'ın Kayapınar Belediye Başkanı Zülküf Karatekin, Şırnak'ın Cizre Belediye Başkanı Aydın Budak, Suruç Belediye Başkanı Ethem Şahin, Kızıltepe Belediye Başkanı Ferhan Türk ve Viranşehir Belediye Başkanı Leyla Güven'in yanı sıra kapatılan DTP'nin eski Genel Başkan yardımcıları Kamuran Yüksek, Bayram Altun ile Selma Irmak, Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi eski Başkan Vekili Ali Şimşek, İHD Genel Başkan Yardımcısı ve Diyarbakır Şube Başkanı Muharrem Erbey, kapatılan DEP'in eski milletvekili ve Demokratik Toplum Kongresi (DTK) Eşbaşkanı Hatip Dicle, Dicle Belediyesi eski Başkanı Abdullah Akengin, Batman Belediyesi eski Başkanı Hüseyin Kalkan, Viranşehir Belediyesi eski Başkanı Emrullah Cin, Ergani Belediyesi eski Başkanı Nadir Bingöl, DİSKİ Genel Müdürü Yaşar Sarı, Ramazan Dede ve Abbas Çelik
Mahkemeye bugün sunulan iddianamede gizlilik kararı olduğu için henüz avukatlara verilmedi. İddianamenin kabul edilmesi halinde yargılamanın önümüzdeki günlerde başlanması bekleniyor.

bu türk devleti ne yapmaya çalışıyo

bilmiom ki...

Her şey bir yana şu fotoğraf 'rezaletten' başka bir şey değil.



Ahmet Altan/Taraf
Latinlerin çok sevdiğim bir sözü var.

“Zehri yapan dozdur,” diyorlar.

Dozunu ayarlayamadığın zaman her şey bir zehre dönüşebiliyor.

Türkiye, son Mavi Marmara Gemisi olayında, dokuz insanımızın canı karşılığında da olsa İsrail'i geriletti, Gazze ablukasına bütün dünyanın dikkatini çekti ve sonunda Amerika bile İsrail'e “ablukayı kaldır” demek zorunda kaldı.
Erdoğan'ın ve hükümetinin başarılı diplomasisi bu sonucu getirdi.

Bizim başbakanın “koşma” sorunu yok, önünü açık gördüğü anda koşabiliyor ama bir “durma” sorunu var, her zaman nerede duracağını tam kestiremiyor.

Dünya olaylarındaki başarısının rüzgârına kapılarak savruluyor ve yönettiği ülkedeki sorunları unutuyor.

Türkiye, sadece Gazze ablukasını kınamakla, orada acı çeken insanlara sahip çıkmakla kalmadı.

Buna bir de “Hamas” müttefikliğini ekledi ve Hamas'ı da sahiplendi.
Hamas'ı p kk ile kıyaslayanlara da çok kızdı Erdoğan.
Hamas'ın “seçim kazanmış bir parti olduğunu” söyledi.
“Seçime giren partilerle” bir sorunu olmadığı anlaşılıyor.

O zaman Başbakan'a sormazlar mı, “kapatılan DTP'nin yerine kurulan BDP seçime giren, parlamentoda milletvekilleri olan, belediyeler kazanmış bir parti değil mi?”

Hamas'a, “bütün terör uygulamalarını kınamazsan seninle konuşmam” demiyorsunuz da neden BDP'yle konuşmak için bu partinin mutlaka “terörü kınamasını” istiyorsunuz?

Hamas da, BDP de iki siyasi parti, neden “dışarıdaki” bir parti konusundaki tutumunuzla, “içerdeki” bir parti konusundaki tutumunuz birbirinden farklı?

Bu farklılık bir “çifte standart” yaratmıyor mu?

Güvenilirliğinizi zedelemiyor mu?

“Din” vurgulu partilere başka, Kürt vurgulu partilere başka mı davranıyorsunuz?

Dışarıda özgürlükçü, hoşgörülü, “direniş” destekçisisiniz de, içerde hiç mi “hoşgörünüz” yok?

Ayrıca, İstanbul'un kaderinin Kudüs'ün kaderine bağlı olduğunu söylemek tam ne anlama geliyor?

Başka ülkelerdeki şehirlerden de mi Türkiye sorumlu?

Kendi ülkesindeki “şehirlerin” sorunlarını çözememiş bir ülkenin, başka ülkelerin şehirlerinin kaderini kendi şehirlerinin kaderine bağlaması biraz garip kaçmıyor mu?

Kudüs'ü bizim için bu kadar önemli kılan ne, “kutsal” bir kent olması mı?
Öyleyse Mekke'yle Medine'nin kaderi de İstanbul'un kaderine bağlanacak mı?

Türkiye ve Türkiye'nin başbakanı, bütün insani trajedilere duyarlıysa, Darfur'da yaşananların, Tamillerin başına gelenlerin de Türkiye'nin gündemine girmesi gerekmez mi?

Gazze'deki ablukaya karşı çıkmak çok doğru, çok haklı bir davranıştı ama işi

Gazze'den Hamas'a, Kudüs'e kaydırmaya başladığınızda sorularla karşılaşmanız kaçınılmazdır ve bunlara mantıklı cevaplar veremezsiniz.

Gazze'deki ablukayı kınamanızı, o ablukanın kalkması için uğraşmanızı herkes saygıyla karşılar ama Kürt sorununu çözmeden önce Filistin sorununu çözmeye kalkarsanız, “önce kendi vatandaşlarının dertlerine derman ol” derler.

Ama beni en çok şaşırtan, Başbakan'ın “çocuklar” konusundaki duyarlılığının “içerde” eksilmesi.

O küçücük Ceylan bir mezrada askerî bir bombayla parçalanarak öldüğünde ailesine bir telefon edip başsağlığı dilemediniz.

Filistinli çocukların çektiği acılar konusunda ne kadar duyarlı olduğunuzu biliyoruz ama aynı duyarlılığı kendi ülkenizdeki bir Kürt çocuğuna göstermediğinizde, duyarlılığınız “politika” kokmaya başlamaz mı?

Neden Ceylan'ın ailesinin acısını paylaşmadınız?

Kürt olduğu için mi?

Türk Ordusu'na ait bir bombayla parçalandığı için mi?

Filistinli olmadığı için mi?

Önceki gün on yaşındaki Diren şehir içinde inanılmaz süratle giden bir polis panzerinin altında kalarak öldü.

Ailesini aradınız mı?

Bir başsağlığı dilediniz mi?

Başka çocuklar da ölmesin diye, Güneydoğu şehitlerinin sokaklarında cehennem hızıyla dolaşan polis araçlarına yavaşlamaları ya da güzergâhlarını değiştirmeleri için emir verdiniz mi?

Ceylan'ın, Diren'in, onlar gibi nice Kürt çocuğunun ölümü sizin içinizi sızlatmıyor mu?

İnsanların acılarına, kederlerine, sorunlarına duyarlı olmak, o insanlar için çareler aramak çok “saygıdeğer” bir davranıştır ama tek bir şartla...

Bütün insanlara, dinlerine, ırklarına bakmadan aynı şefkati gösterdiğiniz zaman.

Kürt çocukları için üzülmez de sadece Filistinli çocuklar için üzülürseniz, o insanca duyarlılığın içi boşalır ve kof bir politikaya döner.

Hakkı, hukuku, acı çeken insanları sadece Ortadoğu'da değil Türkiye'de de savunun...

Savunun ki Kürt çocukları da Filistinli çocuklar kadar güvenebilsinler size.

Bunlar kaşınıyor halkın iradesine ve temsilcilerini ne zamana kadar susturacak bu halk yeteri kadar sustu patlam noktasına geldi gerisini kendileri düşünsünler...